Przeładunki STS w Zatoce Omańskiej blisko limitu

Zmiana kanałów dystrybucji jest bezpośrednim skutkiem wyłączenia saudyjskiego rurociągu. Kraj został zmuszony do przekierowania eksportu z portu Janbu przez Morze Czerwone na transport przez cieśninę Ormuz na teren Zatoki Omańskiej. Saudyjczycy zaproponowali swoim klientom transfery ropy STS (ship-to-ship) w pobliżu portu Suhar.

W sierpniu Saudi Aramco eksportowało przez Ormuz 900 tys. baryłek ropy dziennie. Po tym jak w pierwszej połowie września czasowo wyłączono rurociąg Wschód-Zachód, liczba baryłek wzrosła do 3,6 mln dziennie. Tak duży wzrost przełożył się na znacznie większe zapotrzebowanie na tankowce VLCC. Anoop Singh, szef działu analiz globalnego rynku żeglugowego w firmie brokerskiej Oil Brokerage, przekazał agencji Reutera, że po zwiększeniu saudyjskiego transportu metodą STS zapotrzebowanie na VLCC wzrosło o 15 statków.

Wzrost popytu na tankowce spowodował, że dzienna stawka czarteru VLCC dostarczający ropę z Bliskiego Wschodu do Chin wzrosła w poniedziałek do rekordowego poziomu 1,27 mln dolarów. Ponadto kolejki do przeładunków STS spowodowały w pobliżu Ormuzu zatory. Wcześniej na przeładunek czekało się od pięciu do siedmiu dni, obecnie jest to niemal dziesięć.

Rejon cieśniny Ormuz stał się wąskim gardłem w transporcie ropy. Chińczycy zwrócili się do Saudyjczyków z prośbami o alternatywne miejsca przeładunku STS, takie jak zachodnie wybrzeże Indii lub Malezja.